Gisterenmorgen ging ik na lange tijd weer eens voor in een kerkdienst. De laatste keer dat ik preekte op mijn ‘oude stek” in Middelburg was op kerstmorgen 2012. Het\u00a0voelde vreemd en toch vertrouwd.<\/p>\n
In het begin van een kerkdienst wordt vaak stilgestaan bij “de nood van de wereld”. Als gelovig mens moet je je bewust zijn van de wereld om je heen en je ogen niet sluiten voor het donker. Door mijn reizen ben ik zelf me alleen maar meer bewust geworden van onze grote wereld. Er is veel moois te ontdekken, maar je ziet ook dat niet iedereen het zo goed heeft als in Nederland.<\/p>\n
In mijn gebed stond ik stil bij pater Frans van der Lugt, iemand die stond voor zijn geloof in God en mens. Ongetwijfeld geen heilige, ook een mens met zijn nukken en tekorten, maar iemand die om zijn levenshouding wel oneindig veel respect afdwingt.<\/p>\n
God,<\/span><\/address>\nom die ene mens<\/span><\/address>\nwonend in Homs<\/span><\/address>\ndie niet los wilde laten<\/span><\/address>\ndie bleef geloven in de waardigheid van de mens<\/span><\/address>\ndie zijn mensen niet verliet<\/span><\/address>\n\u00a0<\/span><\/address>\nom die ene mens<\/span><\/address>\ndie in een kapotgeschoten stad<\/span><\/address>\nde mis bleef opdragen<\/span><\/address>\nuw liefde belichaamde<\/span><\/address>\nte midden van alle vergoten bloed<\/span><\/address>\n\u00a0<\/span><\/address>\nom die ene mens<\/span><\/address>\nmet <\/span>\u00a0<\/span>een missie<\/span><\/address>\ntussen al die machteloze mensen<\/span><\/address>\nde aandacht van de wereld vragend<\/span><\/address>\n\u00f3nze aandacht vragend<\/span><\/address>\n\u00a0<\/span><\/address>\nom die ene mens<\/span><\/address>\ntussen het gebrek aan voedsel<\/span><\/address>\nen het gebrek aan uitzicht<\/span><\/address>\nmet de moed der wanhoop<\/span><\/address>\nmet het geloof van een kind<\/span><\/address>\n\u00a0<\/span><\/address>\nom die ene mens<\/span><\/address>\npater Frans van der Lugt<\/span><\/address>\nbidden wij:<\/span><\/address>\ndat zijn strijd niet tevergeefs zal zijn<\/span><\/address>\ndat kogels niet zullen vernietigen waarvoor, voor wie hij stond<\/span><\/address>\ndat zijn hoop voor Syri\u00eb niet beschaamd zal worden<\/span><\/address>\ndat zijn geloof in de taal van de liefde het laatste woord mag krijgen.<\/span><\/address>\n\u00a0<\/span><\/address>\nOm die ene mens<\/span><\/address>\n\u00e9\u00e9n voor allen<\/span><\/address>\nbidden wij: Heer, ontferm U. Christus, ontferm U. Heer, ontferm U. Amen.<\/span><\/address>\n\u00a0<\/address>\nGisterenmorgen ging ik na lange tijd weer eens voor in een kerkdienst. De laatste keer dat ik preekte op mijn ‘oude stek” in Middelburg was op kerstmorgen 2012. Het\u00a0voelde vreemd en toch vertrouwd. In het begin van een kerkdienst wordt … Continue reading ![\"REF10656-568x319\"](\"http:\/\/www.waterbouwpastor.nl\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/REF10656-568x319.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"